Çin’de yaşayan ABD’li Christopher Lane Davies Anhui deneyimlerini şöyle özetliyor: “Merhaba, ben Amerika’dan Chris. İşte Budist kültürüyle ünlü Jiuhua Dağı. Nerede olduğumu tahmin edebiliyor musunuz? Budist Koleji’nin önünde duruyorum. Burası keşişlerin eğitim ve öğrenim gördükleri yer. İçeri girmek ister misiniz? Hadi girelim!”

(Xinhua Haber Ajansı muhabirleri Çin’in Hefei kentinden bildiriyor-XHTV) –Davies ile Jiuhua Dağı Budist Koleji’nde öğrenci Jiewei arasında şu konuşma geçiyor: ediyor: “Selam.”

“Selam.”

“Demek okuyorsun.”

“Evet okuyorum.”

“Seviyor musun okumayı?”

“Okumayı çok seviyorum.”

“Neden geldin buraya?”

“Burada Budizm’in temellerini sistematik olarak öğrenmek istiyorum. Üniversiteden mezun olduktan sonra Budizm’e ilgi duymaya başladım. Çünkü Budizm sanat ve edebiyatta bana ilham veriyor.”

“Teşekkürler!”

Davies ile Jiuhua Dağı Budist Koleji’nde İngilizce öğretmeni Fei Yechao arasında ise şöyle bir konuşma geçiyor:

“Merhaba!”

“Merhaba, seni gördüğüme sevindim.”

“Ben de. İngilizce konuşuyorsun. Nasıl oluyor da cübbe giymiyorsun? Cübben nerede?”

“Ben keşiş değilim. Seküler toplumdan davet edilmiş bir öğretmenim.”

“Ne öğretiyorsun?”

“İngilizce”

“Bravo. Peki neden burada çalışıyorsun?”

“Çünkü yaklaşık 30 yıl önce ülke dünyaya açılırken, yerel Budist derneği bu Budist Kolejini kurdu. Beni de burada İngilizce öğretmem için davet ettiler.”

“Sen de bir Budist misin?”

“Hayır, ben Budist değilim. Ama onlara İngilizce ve ayrıca bazı Budist ilkelerini öğretiyorum. Budizm, Çin kültürü geçmişinin çok önemli bir parçası.”

“Evet, öyle.”

“Tek yaptığımız Budizm’i nesilden nesile aktarmaya çalışmak.”

“Bugün hiçbir derse katılmamış olsak da, burada harika zaman geçirdim. Bir sürü güzel öğrenci ve öğretmenle tanıştım. Bir gün yapabilirsem derse de girmek isterim, güzel olur. Devamı bir sonraki sefere, görüşürüz.”